Kolory to temat bliski każdemu przedszkolakowi. Wraca on przy nauce słownictwa z innych zakresów leksykalnych i daje wiele możliwości artystycznej ekspresji dzieci. Kolory to także idealny temat, by zacząć integrować codzienną zabawę z poznawaniem języka. Jak może wyglądać taka nauka angielskiego w domu? Zapraszam Was na kolorowy wpis o kolorach… i nie tylko!
Już za niespełna miesiąc będziemy obchodzić Dzień Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny. To czas, który wyjątkowo sprzyja refleksji na temat śmierci, straty i przemijania. Tematy te wywołują często wiele przykrych uczuć, wspomnień, myśli. Mimo, że są trudne, to nieodłącznie wpisane w nasze życie. Każdy w pewnym momencie styka się w swoim życiu z tematem śmierci czy straty. Dotyczy to także dzieci. Nie sposób, by je przed tym „ochronić”. One także doświadczają w życiu różnych strat, mogą być świadkami śmierci bliskiej osoby. Zamiast więc spalać siły i energię na oszczędzanie dziecku rozmowy na temat odchodzenia, warto spróbować wspólnie podjąć ten temat.
Rok szkolny zaczął się już na dobre, a wraz z nim uczenie się — przygotowywania się do lekcji, odrabianie prac domowych, pisanie sprawdzianów i kartkówek. Wszystko to stawia przed dzieckiem spore wymagania. To, czy uczeń im sprosta, zależy od wielu czynników, np. od tego, jakie ono samo ma możliwości, jakie wsparcie dostaje od rodziców i nauczycieli, od ilości obowiązków czy warunków, w których funkcjonuje.
Jako rodzice zadajemy sobie niezliczoną ilość pytań dotyczących wychowania i edukacji dziecka. Zazwyczaj chętnie uczymy się na błędach i nie boimy się eksperymentów, o ile tylko nie dotyczą one naszych dzieci. 🙂 W końcu chcemy dla nich jak najlepiej! Być może na liście Waszych pytań znajdzie się nauka angielskiego i właściwy moment rozpoczęcia edukacji językowej dziecka. Czy warto mówić do niego jeszcze przed narodzinami? Kiedy zapisać na kurs angielskiego? A może byłoby najlepiej porozumiewać się ze swoim dzieckiem jedynie w języku obcym?
Kiedy babcia idzie z nami na spacer, to często zatrzymuje się, żeby bliżej przyjrzeć się różnym rzeczom, takim jak piękne liście lub gąsienice. Ona nigdy nie mówi „pospiesz się”. Babcia nosi okulary i może wyjąć swoje zęby, a potem z powrotem je włożyć. Babcia nie musi być bardzo mądra, wystarczy, że umie odpowiedzieć na ważne pytania, takie jak: „Dlaczego psy gonią koty?”, „Gdzie robak ma głowę?”
Kiedy babcia czyta nam książę przed snem, to nigdy nie opuszcza żadnych fragmentów i nie mówi, że tę bajkę już czytaliśmy. Każdy powinien się postarać, żeby mieć babcię, ponieważ babcie to są jedyni dorośli, którzy mają wolny czas dla dzieci (…) Dziadek jest taką babcią, tylko samcem. Zabiera chłopców na długie spacery, rozmawia z nimi o wędkowaniu i innych takich rzeczach.