Około drugiego roku życia, w dziecku dochodzi do przełomowego odkrycia – zaczyna dostrzegać, że różni się od mamy i taty, jest odrębną osobą i ma wpływ na swoje otoczenie. Zaczyna świadomie wyrażać swoje potrzeby – decydować, czy zje marchewkę z obiadu, w co się będzie bawiło, czy będzie chciało założyć ten czy inny sweter. Dostrzeżenie tak wielu możliwości, które wcześniej nie były w zasięgu, budzi w dziecku różne uczucia. Może powodować ekscytację ze względu na robienie rzeczy, które wcześniej były niedostępne i niepokój związany z oddalaniem się od opiekuna. Może pojawiać się również frustracja z uwagi na to, że nadal wiele rzeczy nie zależy od decyzji dziecka oraz nie jest w zasięgu (i to dosłownie – np. brak możliwości zdjęcia zabawki z wysokiej półki). Co więc warto wiedzieć o buncie dwulatka i jak przetrwać ten czas?
